

AL CARLAVÈE
DAN CRAVAIANA
DAL MILLANOFCENTCÌNQUENTÌSÈTT
La cansun l’è già pragiàa
quatt paroli ‘n po’ bislenchi
tant par fée na quai ghigna
si vuleui a vla fac senti,
par fée su ‘n bell Carlavée
a guà nen vardée la luna
basta bélima cumincée
auguransi ‘n po’ ‘d fortuna;
l’è già furmassi ‘l Cumitatu,
Segretariu e President,
d’accorgiu in facc an pattu
par riesghi ‘n cust mument,
i frasiunisti in annidai
a gnii mangée ‘ntla capital
ricevui e ben trattai
a l’è ‘n fattu natural,
par a st’ann l’è già bundanta
la Paniccia c’as vò fée
sperant che più la manca
par al dì da Carlavée.
Al Misotti l’è ‘d cüsina
bravu cöc par iuccasioin.
a l’è bun fée née galina,
ochi annii e anca pivioin,
a l’è facc quaicos da bun
i pöss divlu bélli mì,
a gh’è gneunti da scundun
tastè püra l’è saurì,
parciò mangiumma tuit ansémma
tant cl’è bona sta paniccia
e can tacca mai la flémma
parché dopu ‘n creuss la ciccia.
A l’è ‘l dì da Carlavée,
dla baldoria, dl’allegria,
an quaicos a guenta fée
par nen murìi ‘d malincunia,
i nöst veggii iérù
ünii
i févu su ma quaic mascrada
tant par tegnsi anca ardiì,
cant e bai e na quai ghignàa
sadnò sta povra Cravaiana
la passa ‘n brütt mument,
la pèrt la tramontana,
la va giü d’urientament,
però mei car amis
a guà nen fèe bélima ciò
nèe giü e sü par al pais,
allegri fin c’as vò,
a guà panséghi ‘nca par ca!
S’as vò nutta rubattée
se d’ünvérn a l’è gialà
e ‘s po’ nutta camminée,
vardumsi ‘n gir par al pais
al funtani nu peun piü,
riuniumsi tüit da amis,
lasummìi nutt pöi nèe giù.
Cust l’è ‘l problema dal mument.
Quaicos a guenta fèe,
numma nen ciarchèe i parent
parché i crappu da ghignée,
fumma cumè i nost paribei
ch’in facc tanti robbi bélli,
sa rangévu ‘n po’ alla mei
pari mari, frei, surélli
iéru tüit unii ansémma
quan ca gh’era da laurée
i scaccévu ‘nca la flémma
basta bélima cumincée,
la verità l’è fin tropp ciara
s’as vò fée quaicos da bun,
nen ma perdsi ‘ntla ciciara
e pöi véighi ‘ncòo rasun!
Par lavèe cui doi drappi
i veun fin su ‘ntla funtana
granda,
ah! Si sessu cui murfei
che fadiga sacrosanta!
Al lavatoiu l’è da fèe
par fornii cust’indülgensa
e née più ‘l mes da gianèe
an Mastalun fèe penitensa,
stumma nen vardèe la lira
sa guenta fée da spesi,
‘n fin di cuncìi ‘l munt al gira,
al dì d’ancöi in più pretesi.
Adèss chi rangiu la stràa
a guandrà valurizzée,
cuminciant da giù Varàa
a gh’è propiu tant da fée,
a naria ben na seggiovia
cla part dan Giavinai
al Prà dla Sélla sa freumaria
all’Ustaria dal nöcc furai,
par ammrée la piantagiun
ch’in facc fée al Funestai;
la gnirà na quutasiun
par iintaréss municipai,
al nosti mari i pruvariu
née par brùuc an seggiovia,
chissà quant chi ghignariu,
che cüccagna ca saria!
E smuntan sal Prà dla Sélla
i puriu truvée la sua (metà)
ca l’è facc-la propiu bélla,
culla nöcc l’è gnanc gnü cà,
vuiauti mataleutii
cumbinée su bélli veuggìi,
féni cosi barguleutti
ia lasumma gnanc gnìi freuggìi,
névu vughi ‘ntal pulée
s’in già bighi cugnissiun…
sa ia meuttu nen cuvée
féni su ‘n bell sarbaiun,
i vugreui che sal mument
ga sarà tanta allegria,
i ‘nvidumma anca i parent
se quaidün a sa maria.
I sun furnì da fée ‘l gram;
sa va nen diémlu dèss
e si vuleui fémi reclam
mandélu per espréss,
giù ‘rital Torciu a gh’é ‘l Fuleutt
cun l’ufficiu ‘ntal caseutt
c’av darà la spiegasiun
sal paroli dla cansun.