

AL PUNT DLA GÜLA
Chi
visitant la Vall Mastallun
l'ammira 'l bèltai cun tütt al séu sguart
sa frëma stüpì
davanti an gülun
sarà tra parëi chi fën baluart,
a smia 'n canal scava 'ntla muntagna
cun l'ava sal funt che scra la stagna,
l'é
'n post sulitariu e tant tenebros
cal da suggestiun duvèi travarsèlu
l'ecu tra 'l rocci 'l rimbumba pauros
qualunque rumor cal vò sperèlu
forse, sa ribèlla parchè viulà
dla mën a dl'om che tant l'é iütà.
Lì la Natüra
l'é staccia bizzara
millènii in passai cun poic cambiamëint
sol culla roccia che pür
tant avara
l'é dacc al passaggiu par ttta la gëint
ligai cun di punt che 'n pò d'ogni etai
i poggiu ia sproin sal vif di piavai,
l'ültim
ch'in facc, an punt maestos
bell sora 'l brütt
al taia da sfris
larch e mudèrn l'é gnü
bisugnos
par dèghi sfogu a tit i pais
incremëintant custa cara vallàa
ancòo selvaggia e poch visitàa.
Scavàa fra la roccia a rèsta 'n santèe
sora strapiump c'as piantu giù 'ntl'ava,
al punt d'una vota cal va raccurdèe
al liga l'abiss cumè 'n fil da bava,
l'élì che passant sa tegn al respir
quasi, sa fuss al punt di...Suspir
Ammirumma cust'angul, oasi 'd pas
cumè cl'è vivù par tütt
al séu tëimp
nutè 'l Mastallun che che propiu lì 'l tas!
Quasi n'inchin a stu bel munumëint,
na meraviia parche gruttèscu
da fèe 'rgurdèe "l'Unfèrn Danèscu!"