NUSTALGIA

’M piasria rivèe cà an punta ‘d pei
e vughi ‘ncòo tüit vif cui dla famia
scuprii cull’emusiun cun meravia,
truvèmi ‘ncòo na vota ‘nsèmma i mei!

Saria bell scutèe i discors d’anlora:
quant mansiunèe ‘l bestji, la campagna,
i nèvu saghèe buch sù par muntagna
brümi e ünvèern fin ca gnissa alfora.

Güstami cul mangèe ‘ncòo d’una vota
Cundì par trasiun dla sgnorsa ‘d bür
O fòo sla scala ‘n toch da pën a spür
Cun la fam c’am fèva stèe su ‘n piotta…

Nèe ‘n gir par al pais truvèe quaidün
Salutèe la gëint, j’amis da scola
Forse gnan resisti al grupp an gola
Si torf culli vagiëtti ‘ncòo ‘n custüm,

vuria peui drumii ‘n t’un lecc da foìi
güstèmi ‘ncòo na neucc cul matarass
magari, ‘ntant ca piof an santa pas
par suddisfèmi ‘n po’ da culli voìi!